İSA
ise Zeytinlik dağına gitti.
2.
Sabah erken yine mabede geldi, bütün halk yanına geldiler; ve oturup onlara
öğretmekte idi.
3.
Yazıcılar* ve Ferisiler zinada tutulmuş bir kadın getirdiler; onu ortaya
koyarak,
4.
İsaya dediler: Muallim, bu kadın zina işlemekte iken tutuldu.
5.
Bu gibilerin taşlanmasını Musa şeriatte bize emretmiştir;* sen ise, ne dersin?
6.
İsayı suçlu çıkarmak için kendisini deniyerek bunu dediler. Fakat İsa iğilip
parmağı ile yere yazı yazıyordu.
7.
Ve kendinden sormakta devam etmeleri üzerine, doğruldu ve onlara dedi: Kadının
üzerine sizden günahsız olan önce taş atsın.
8.
Ve yine iğilip yere yazı yazıyordu.
9.
Bunu işittikleri zaman, ihtiyarlardan başlıyıp sonuncusuna kadar birer birer
çıktılar. İsayı yalnız bıraktılar, kadın da ortada idi.
10.
İsa doğrulup ona dedi: Kadın, onlar nerede? kimse sana hükmetmedi mi?
11.
Kadın: Kimse, ya Rab, dedi. İsa: Ben de sana hükmetmem; git, bundan sonra artık
günah işleme, dedi.*
*Mukaddes
Kitapları istinsah, tefsir ve tatbik eden âlimler.
*Levililer
20:10; Tesniye 22:22.
*Eski
metinlerin ekserisinde 7:53 ten 8:11
in nihayetine kadar olan kısım yoktur. Bu kısmı havi olan metinler de
birbirinden farklıdırlar.
12.
Bundan sonra İsa yine onlara söyliyerek dedi: Ben dünyanın nuruyum; benim
ardımca gelen karanlıkta yürümez, ve kendisinde hayat nuru olur.
13.
Ferisiler ona dediler: Kendin için sen şehadet ediyorsun; senin şehadetin doğru
değildir.
14.
İsa cevap verip onlara dedi: Ben kendim için şehadet ediyorsam da, şehadetim
doğrudur; çünkü ben nereden gelip nereye gittiğimi bilirim; fakat siz nereden
geldiğimi, yahut nereye gittiğimi bilmezsiniz.
15.
Siz bedene göre hükmedersiniz; ben hiç kimseye hükmetmem.
16.
Ve eğer ben hükmedersem bile, benim hükmüm doğrudur; çünkü yalnız değilim;
fakat ben ve beni gönderen Baba. . .
17.
Ve iki adamın şehadeti doğru olduğu sizin şeriatinizde de yazılıdır.*
18.
Kendim için şehadet eden benim; ve beni gönderen Baba benim için şehadet eder.
19.
O vakit ona dediler: Baban nerede? İsa cevap verdi: Siz ne beni, ne de Babamı
bilirsiniz; eğer beni bilseydiniz, Babamı da bilmiş olurdunuz.
20.
İsa bu sözleri mabette öğretirken hazinede söyledi; kimse de onu tutmadı, çünkü
onun saati henüz gelmemişti.
*Tesniye
17:6; 19:15.
21.
Ve yine onlara dedi: Ben gidiyorum, siz beni arıyacaksınız, ve günahınız içinde
öleceksiniz; benim gittiğim yere siz gelemezsiniz.
22.
İmdi Yahudiler dediler: Acaba o kendisini öldürecek mi ki: Benim gittiğim yere
siz gelemezsiniz, diyor?
23.
Ve onlara dedi: Siz aşağıdansınız, ben yukarıdanım; siz bu dünyadansınız, ben
bu dünyadan değilim.
24.
Bundan ötürü size: Günahlarınız içinde öleceksiniz, dedim. Zira benim o
olduğuma siz iman etmezseniz, günahlarınız içinde ölürsünüz.
25.
Bunun için ona: Sen kimsin? dediler. İsa onlara dedi: Ben tam o size dediğim
zatım.
26.
Hakkınızda söyliyecek ve hükmedecek çok şeylerim var; fakat beni gönderen
doğrudur; ve ben ondan işittiklerimi dünyaya söyliyorum.
27.
Baba için kendilerine söylediğini anlamadılar.
28.
İmdi İsa dedi: Ne vakit İnsanoğlunu yukarı kaldırırsanız, o zaman bileceksiniz
ki, ben oyum, ve kendiliğimden bir şey yapmıyorum, fakat bunları Babanın bana
öğrettiği gibi söyliyorum.
29.
Beni gönderen benimledir; o beni yalnız bırakmadı; çünkü ben daima ona hoş
gelen şeyleri yapıyorum.
30.
Bunları söylediği zaman, bir çokları ona iman ettiler.
31.
İmdi İsa kendisine iman etmiş olan Yahudilere dedi: Eğer siz benim sözümde
durursanız, gerçekten benim şakirtlerimsiniz;
32.
siz hakikati bileceksiniz; ve hakikat sizi azat edecektir.
33.
Ona cevap verdiler: İbrahim zürriyetiyiz; hiç kimseye asla kölelik etmedik; sen
nasıl: Azat olacaksınız, diyorsun?
34.
İsa onlara cevap verdi: Doğrusu ve doğrusu size derim: Günah işliyen herkes
günahın kölesidir.
35.
Evde köle ebediyen durmaz; oğul ebediyen durur.
36.
Bunun için eğer Oğul sizi azat ederse, gerçekten azat olursunuz.
37.
İbrahim zürriyeti olduğunuzu bilirim; fakat beni öldürmeğe çalışıyorsunuz;
çünkü benim sözüm içinizde yer tutmıyor.
38.
Ben Babamın yanında gördüklerimi söyliyorum; siz de babanızdan işittiklerinizi
yapıyorsunuz.
39.
Onlar cevap verip kendisine: Babamız İbrahimdir, dediler. İsa onlara dedi:
İbrahim çocukları olsaydınız, İbrahimin işlerini yapardınız.
40.
Fakat beni, Allahtan işittiğim hakikati size söylemiş olan adamı, şimdi
öldürmeğe çalışıyorsunuz; İbrahim bunu yapmadı.
41.
Siz babanızın işlerini yapıyorsunuz. Ona dediler: Biz zinadan doğmadık; bizim
bir babamız var, o da Allahtır.
42.
İsa onlara dedi: Eğer Allah sizin Babanız olsaydı, beni severdiniz; çünkü ben
Allahtan çıkıp geldim; çünkü ben kendiliğimden de gelmedim, fakat o beni
gönderdi.
43.
Neden söylediğimi anlamıyorsunuz? Çünkü benim sözümü dinlemiyorsunuz.
44.
Siz babanız İblistensiniz; ve babanızın heveslerini yapmak istiyorsunuz. O
başlangıçtan katil idi, ve hakikatte durmadı; çünkü kendisinde hakikat yoktur.
Yalan söylediği zaman, kendisininkinden söyler, çünkü o yalancıdır, ve yalanın
babasıdır.
45.
Fakat ben hakikati söylediğim için bana iman etmiyorsunuz.
46.
Bende günah olduğunu sizden kim ispat eder? Ben hakikati söyliyorsam, niçin
bana iman etmiyorsunuz?
47.
Allahtan olan, Allahın sözlerini dinler; onun için siz dinlemiyorsunuz, çünkü
Allahtan değilsiniz.
48.
Yahudiler cevap verip ona dediler: Sen Samiriyelisin, ve sende cin var,
dediğimiz doğru değil mi?
49.
İsa cevap verdi: Bende cin yoktur; fakat Babama hürmet ederim, ve siz beni
tahkir ediyorsunuz.
50.
Fakat ben kendi izzetimi aramıyorum; arıyan ve hükmeden biri vardır.
51.
Doğrusu ve doğrusu size derim: Eğer bir kimse benim sözümü tutarsa, ebediyen
ölüm görmiyecektir.
52.
Yahudiler ona dediler: Şimdi bildik ki, sende bir cin vardır; İbrahim öldü,
peygamberler de, ve sen: Eğer bir kimse benim sözümü tutarsa, ebediyen ölümü
tatmıyacaktır, diyorsun.
53.
Yoksa sen babamız İbrahimden büyük müsün? O öldü; peygamberler de öldüler; sen
kendini kim sayıyorsun?
54.
İsa cevap verdi: Eğer ben kendimi taziz edersem, benim izzetim hiçtir; beni taziz
eden Babamdır; siz: O, Allahımızdır, dersiniz,
55.
ve onu bilmezsiniz; fakat ben onu bilirim; ve eğer onu bilmem dersem, sizin
gibi yalancı olurum; fakat ben onu bilirim, ve sözünü tutarım.
56.
Babanız İbrahim benim günümü göreceği için mesrur oldu; gördü, ve sevindi.
57.
Bunun için Yahudiler ona dediler: Henüz elli yaşında değilsin, İbrahimi de
gördün mü?
58.
İsa onlara dedi: Doğrusu ve doğrusu size derim: İbrahim olmadan önce ben varım.
59.
O zaman üzerine atmak için taşlar kaldırdılar, fakat İsa gizlendi, ve mabetten
çıktı.